Woutertje Pieterse Prijs 2013 voor Kristien Dieltiens

Kristien Dieltiens heeft de Woutertje Pieterse Prijs 2013 gekregen voor ‘Kelderkind’. Aan de Woutertje Pieterse Prijs is een oorkonde en een bedrag van 15.000 euro verbonden. Deze prijs voor kinder- en jeugdboeken werd daarmee voor de zesentwintigste keer uitgereikt. ‘Kelderkind’ is uitgegeven door Uitgeverij De Eenhoorn.


De jury beoordeelde de jeugdboeken die tussen 1 januari en 31 december 2012 werden uitgegeven. De uitgevers stuurden hiertoe in totaal ruim 127 titels in. Voorzitter van de jury is Hanneke Groenteman, programmamaker en journalist, voorzitter; Jaap Friso, communicatie-adviseur, journalist en recensent jeugdboeken voor diverse media en JaapLeest.nl; Kees ‘t Hart, schrijver van romans, poëzie en essays; Dr. Vanessa Joosen, onderzoeker en docent jeugdliteratuur aan de Universiteiten van Antwerpen en Tilburg en recensent voor De Standaard en Leeswelp; Leentje van Wirdum (Lenaleen), grafisch ontwerper.

 

Uit het juryverslag:

“‘Kelderkind’ is een boek dat genres overstijgt: het is een historische roman, maar ook een psychologische thriller en een indringend coming of age verhaal met hier en daar magische elementen. Het boek is ambitieus en misschien zelfs een beetje pretentieus. Maar het maakt de pretenties waar.

 

De hoofdpersonen zijn de fictieve Manfred en de historische persoon Kaspar Hauser. Twee outcasts, jongens die buiten de maatschappij vallen en van wie de levensverhalen razend knap met elkaar zijn vervlochten. Toch is het geen boek over slachtoffers want ook hier is niets zwart/wit. Goed en kwaad lopen dwars door elkaar heen en de rollen worden regelmatig omgekeerd.

 

Manfred is een mismaakte jongen met een hazenlip en daardoor uitgestoten. Zijn lelijkheid is een loodzware rugzak die hem bij zijn hunkering naar geluk en liefde hindert. De jongen is zo afstotelijk dat mensen voor hem aan de kant gaan. Hij is afhankelijk van de onvoorwaardelijke liefde van zijn moeder.

 

De auteur verweeft zijn verhaal met dat van een andere uitgestotene: Kaspar Hauser, het kind dat tot zijn zestiende in een kelder leefde en toen de wereld is ingeschopt. Ook een verworpeling, niet door zijn uiterlijk maar door zijn anders zijn.

 

De auteur zet een labyrint uit: een doolhof waarin de lezer kan ronddwalen en de weg kwijt kan raken om uiteindelijk weer het juiste pad te vinden. De puzzelstukjes van het grote raadsel worden langzaam in elkaar geschoven tot een kloppend geheel. De verschillende verhaallijnen komen uiteindelijk allemaal samen maar dan heb je wel een leeservaring achter de rug om u tegen te zeggen.

De auteur heeft een monument opgericht voor Kaspar Hauser en daarmee voor alle verstotenen en onzichtbaren.”

 

> Het juryrapport…

gepubliceerd op: 2013-03-08

Vorige Volgende Afdrukken Doorsturen