Persknipsels
- mei 2012: 'De helaasheid der dingen' van Dimitri Verhulst
- januari 2011: 'Allemaal willen we de hemel' van Els Beerten
- september 2010: 'Godenslaap' van Erwin Mortier
- april 2010: 'De verwondering' van Hugo Claus
- januari 2010: ‘Ergens waar je niet wil zijn' van Brecht Evens
- november 2009: 'Het dwaallicht' van Willem Elsschot
- oktober 2009: 'In de zon kijken' van Anne Provoost
- juli 2009: ‘Fata Morgana' van Chika Unigwe
- juni 2009: ‘Land van belofte' van Joseph Pearce
- april 2009: ‘De engelenmaker' in Bild Am Sonntag en Glasgow Evening Times
- januari 2009: ‘Ceci n'est pas la bd flamande' in Le Soir
- oktober 2008: 'Jonkvrouw' in Die Zeit
- Oktober 2008: David van Reybrouck in Le Soir
mei 2012: 'De helaasheid der dingen' van Dimitri Verhulst
De veelgeprezen en verfilmde roman van Dimitri Verhulst, De helaasheid der dingen, verscheen in januari 2012 in een Engelse vertaling van David Colmer bij Portobello Books onder de titel 'The Misfortunates'. De eerste recensies op literaire weblogs en in enkele kranten zijn erg lovend.
'Winstonsdad's blog', dat beweert het beste uit de vertaalde literatuur uit de vier windstreken te brengen, plaatst de trailer van de verfilming in zijn recensie omdat die de karakters van het boek zo goed lijkt weer te geven. "I also got visions of Saturday night Sunday morning and a hard-edged version of the northern Kitchen sink drama relocate to Belgium and scripted by Irvine Welsh.", aldus de recensent.
Op de blog 'The Bookmunch', met als ondertitel 'Acerbic, pithy and/or witless bookstuff' richt Fran Slater een zelden gezien dankwoord tot auteur, vertaler en uitgever: "Thank you David Colmer. Thank you Portobello Books. And most of all Thank You Dimitri Verhulst. You made the last few days of my life a very enjoyable place to be. Honestly, how can anyone not like a book that opens a chapter with the line: 'Palmier was perfect mermaid material: she was slim and she stank of fish.'"
Op 'Caustic Critic Cover' ten slotte, een website gewijd aan cover design, heeft James Morrison woorden van lof voor de keuze van de uitgever om omgevingskunstenaar Slinkachu de cover te laten ontwerpen: "Portobello wisely commissioned Slinkachu to create the cover for this tale of a family of Belgian drunks and their misadventures."
In de gezaghebbende krant 'The Financial Times' van 22 januari beschrijft Simon Kuper dan weer hoe Dimitri Verhulst de valkuilen weet te vermijden die van zijn karakters uitvergrote kermisattracties gemaakt zouden hebben: "And so the author mostly avoids the main traps in writing about the underclass: he neither mocks his characters, nor feels sorry for them, nor mawkishly holds them up as models for the rest of us. In the end, the narrator is grateful that in adolescence a social worker whisked him from his loving but drunken home, into a succession of children's homes and foster families. This is a subtle and wonderfully told story."
In 'The Independent' van 8 februari voegt Lucy Popescu daar nog aan toe: "Turning degenerate lives into literature is nothing new, but Verhulst's distinctive voice, childlike and knowing at the same time, is particularly resonant. His savage humour is refreshing in its honesty. Seamlessly translated from the Dutch by David Colmer, this is a welcome addition to the ranks of literary fiction that find humour, and sometimes poetry, in urban deprivation."
Gerard Woodward besluit zijn recensie in 'The Guardian' van 22 maart met woorden van lof: "It takes an exceptional writer to wring beauty from such material, but Verhulst manages it, and in the closing scenes he produces something of exquisite tenderness in the lavatory of a motorway service station. And not many novels do that."
Eerder verschenen 'Problemski Hotel' en 'Madame Verona Comes Down the Hill' van Dimitri Verhulst in het Engels.
> Simon Kuper in 'The Financial Times'…
> Fran Slater op 'The Bookmunch'…
> Lucy Popescu in 'The Independent'...
> Gerard Woodward in 'The Guardian'...
januari 2011: 'Allemaal willen we de hemel' van Els Beerten
In eigen land kon 'Allemaal willen we de hemel' van Els Beerten al op heel wat persaandacht rekenen en won het boek enkele van de belangrijkste literatuurprijzen. Maar ook het buitenland blijft niet onbewogen bij deze bekroond jeugdroman. In 2010 verscheen met steun van het VFL de Spaanse vertaling bij de Catalaanse uitgeverij El Aleph. In november reisde Els Beerten voor de boekpresentatie en -promotie naar Barcelona. Daar werd ze geïnterviewd door Ada Castells voor de Catalaanse krant 'Avui' en door Jordi Nopca voor 'Aratu'. Van Robert Saladrigas verscheen een paginagrote recensie in 'La Vanguardia'.
De twee interviewers zijn vooral gecharmeerd door de onbevangenheid waarmee Els Beerten het Vlaamse oorlogsverleden tot onderwerp van haar roman heeft gemaakt. Ada Castells leidt haar interview met Els Beerten in 'Avui' van 30 december 2010 als volgt in: 'Terugkijken op het verleden is niet makkelijk, daar is moed voor nodig. Deze Vlaamse schrijfster heeft de moed daartoe kunnen opbrengen.' Beide interviewers bewonderen de manier waarop Beerten de absolute tegenstelling tussen goeden en slechten ondermijnt, zowel verzetshelden als collaborateurs worden in de eerste plaats als mensen geportretteerd.
Op de vraag naar wat de auteur heeft geleerd tijdens het schrijven van 'Allemaal willen we de hemel', antwoordt Beerten: 'Dat er niemand is die enkel goed of enkel slecht is. Iedereen probeert zijn hemel te vinden, en om dat te bereiken neem je de ene beslissing of de andere, die in meerdere of mindere mate verkeerd kan zijn. Ik weet nu dat je iemand alleen kunt beoordelen als je zelf dezelfde omstandigheden hebt doorgemaakt.' Met die laatste zin had Jordi Nopca meteen een goede titel voor zijn stuk in 'Aratu' van 13 december 2010.
Robert Saladrigas heeft in 'La Vanguardia' van 26 januari 2011 niet alleen oog voor de technische kwaliteit van de tekst: 'De roman is van een onverbiddelijke nauwkeurigheid en ontwikkelt zich onafwendbaar naar een aangrijpende ontknoping.' Ook hij merkt de vermenselijking van slachtoffers en beulen op en concludeert: ''Allemaal willen we de hemel' is een erg waardige tekst. En een moedige. Het boek verzacht het geluid van een bloedstollend moreel cynisme niet.'
Naast deze Spaanse vertaling verscheen eerder met steun van het VFL ook al de Noorse bij uitgeverij Cappelen-Damm. In mei 2011 voegt uitgeverij Fischer nog een Duitse vertaling aan dat lijstje toe.
>Lees de volledige artikels in 'Aratu' en 'Avui'...
>Lees de recensie in 'La Vanguardia'...
september 2010: 'Godenslaap' van Erwin Mortier
Duitsland is vol lof over 'Götterschlaf', de in het Duits vertaalde roman van Erwin Mortier over de Eerste Wereldoorlog. In de gezaghebbende Frankfurter Allgemeine Zeitung klinkt het zo: 'Deze roman uit België is een boek dat met verstomming slaat. Het voert ons diep het dagelijkse leven tijdens de Eerste Wereldoorlog in, en het doet dit zo indrukwekkend dat auteur Erwin Mortier die tijd zelf lijkt te hebben meegemaakt' (Sabine Brandt).
Enkele persstemmen over 'Götterschlaf':
- 'In den Schützengräben verrät sich der Mensch', Sabine Brandt, Frankfurter Allgemeine Zeitung, 2 september 2010
- 'Der krieg der Helena', Ralf Johnen, KSTA-Magazin, 4 september 2010
- 'Helena und die Schützengräben', die Rheinpfalz, 28 augustus 2010
Mortiers Duitse uitgever Dumont koos het begin van de literaire herfst als moment voor de lancering van 'Götterschlaf'. Ook in Frankrijk zijn de reacties op Mortiers bekroonde roman positief.
> Lees de volledige artikels...
april 2010: 'De verwondering' van Hugo Claus
Een jaar geleden werd ‘Wonder', de Amerikaanse vertaling van ‘De verwondering' van Hugo Claus, voorgesteld in het Flanders House in New York. Het VFL begeleidde de uitgever, Archipelago Books, drie jaar lang met de vertaling van dit bijzondere boek. De vertaler is Michael Henry Heim, die reeds werk van onder meer Günter Grass en Milan Kundera naar het Engels omzette.
Nog steeds verschijnen er telkens weer lovende recensies in de Amerikaanse media:
‘‘Wonder' is an extraordinarily powerful and original work'. Douglas Messerli, EXPLORINGfictions, 17 april 2010
‘Fine and ambitious. [...] Packed with asides, allusions, and fierce juxtapositions, a style created to evoke a world sliding into chaos where contrast and contradictions are so grotesque that we can only ‘wonder' ' Tim Parks, The New York Review of Books
‘To speak today of a still largely-unknown major work on European Fascism [...] seems presumptuous, rather like announcing the existence of, if not a new continent, at least a land mass of strange and significant proportions. But in discussing ‘Wonder', it would be churlish not to admit to an explorer's exhilaration at discovery'. Sam Munson, The National, 11 juni 2009
‘As to the language, Claus's abilities are astonishing, so much so that I'm eager to read his poetry'. Scott Esposito, Conversational Reading
De Amerikaanse vertaling van Hugo Claus prijkte op de shortlist van de Best Translated Book Award 2010. Dit is een van de belangrijkste vertaalprijzen voor literatuur in het Engelse taalgebied en wordt georganiseerd door Three Percent van de Universiteit van Rochester. De prijs moet de aandacht vestigen op buitenlandse literatuur in Engelse vertaling.
januari 2010: ‘Ergens waar je niet wil zijn' van Brecht Evens
‘Les Noceurs', de Franse vertaling van Brecht Evens' ‘Ergens waar je niet wil zijn' bekoort de Franstalige pers. In januari verscheen de eerste anderstalige editie van het boek bij de Franse uitgeverij Actes Sud BD. ‘Ergens waar je niet wil zijn' is een verhaal over feestjes, waar niet iedereen altijd even welkom is. Evens kaart de banaliteit van het leven aan in die herkenbare context. Met deze titel won de auteur vorig jaar de Stripvos voor het beste album.
Na heel wat lovende recensies in Vlaanderen en Nederland, lezen we ook in de Franstalige pers niets dan lof voor ‘Les Noceurs':
‘C'est beau, drôle, poétique, infiniment délicat ou délicatement pornographique. C'est magnifique'. L'express, 28 januari 2010
‘La couleur s'inscrit autant dans une poésie visuelle que dans une mécanique narrative autorisant une variété d'inventions dans la mise en scène des relations humaines. En un sens, elle enrichit même l'imaginaire des relations sociales'. Les Inrockuptibles, 31 januari 2010
Verder vinden we ook enkel superlatieven voor Evens als auteur :
‘Brecht Evens est la néocoqueluche graphique à cheveux pop'. La Libération, 28 januari 2010
‘Un jeune belge brillant'. Les Inrockuptibles, 31 januari 2010
‘Brecht Evens, jeune Flamand prodigieux, déploie en 180 pages un génie graphique étourdissant'. L'express, 28 januari 2010
In maart verschijnt de Engelse vertaling van ‘Ergens waar je niet wil zijn' bij de Canadese uitgeverij Drawn & Quarterly. Op het Festival International de la Bande Dessinée in Angoulême toonden ook verschillende uitgevers uit diverse landen interesse voor het boek van Evens. Zo werden onlangs ook de Spaanse rechten verkocht aan de Madrileense uitgeverij Sins Entindo.
november 2009: 'Het dwaallicht' van Willem Elsschot
Recent verscheen ‘Maria in der Hafenkneipe', de Duitse vertaling van ‘Het Dwaallicht' van Willem Elsschot bij Unionsverlag. De Duitse pers is vol lof over het boek.
‘Elsschot is een klassieker van de Nederlandstalige Belgische literatuur, die zowel bij fijnproevers als bij het grote publiek een grote populariteit geniet. Zijn laconieke stijl, zijn soevereine ironie en zijn niet-sentimentele keuze van thema's, die veel medeleven niet uitsluit, dragen daartoe bij'. Deutschlandradio Kultur, dradio.de, 25 november 2009
‘Dat het kort na de oorlog is - het boek verscheen voor het eerst in 1946 - vermoedt men niet. De tekst lijkt hedendaags, wordt als van vandaag gelezen, zeker als je begrijpt dat de drie zeelieden geen Indiërs of Afrikanen zijn, zoals Laarmans eerst denkt, maar uit Afghanistan komen'. Neues Deutschland, 28 november 2009
‘Het Dwaallicht' is Elsschots laatste en meest raadselachtige werk. Velen beschouwen dit boek als zijn meesterwerk. De roman vertelt het relaas van Frans Laarmans' nachtelijke zwerftocht door Antwerpen in het gezelschap van drie Afghaanse matrozen die op zoek zijn naar Maria Van Dam. Het wordt een tocht vol verrassingen, onderbrekingen, overpeinzingen en remmingen.
Elsschots oeuvre, qua omvang bescheiden, heeft nog niets aan kracht en belang ingeboet. In 2010 herdenkt de stad Antwerpen met een literair en cultureel stadsfestival het overlijden van Elsschot, vijftig jaar geleden. Op 29 mei gaat het Elsschotjaar officieel van start.
oktober 2009: 'In de zon kijken' van Anne Provoost
De Franstalige pers is vol lof over ‘Regarder le soleil', de Franse vertaling van ‘In de zon kijken' van Anne Provoost. Eind augustus verscheen de eerste anderstalige editie van het boek bij de Franse uitgeverij Fayard. Het boek schetst het portret van een rouwende moeder, gezien door de ogen van een kind. Met deze titel won Provoost eerder dit jaar de CultuurPrijs Vlaanderen 2008 in de categorie proza.
In Frankrijk schrijft Le Monde:
‘‘Regarder le soleil' apporte la preuve d'un remarquable univers romanesque et d'un grand talent d'écriture'. Le Monde, 28 augustus 2009
Ook verschillende Waalse kranten bewieroken de recente vertaling van Anne Provoost. Zo vergelijkt Le Soir haar vertelstijl met die van enkele Noord-Amerikaanse schrijfsters:
‘Chloé ne fait pas de liens raisonnables entre les faits qu'elle observe, elle en établit d'autres, où priment sa sensibilité et son intuition. Quelques romancières nord-américaines excellent dans cette technique. On songe à Joyce Carol Oates, à Annie Proulx, à Alice Munro. Le plus surprenant, c'est qu'Anne Provoost parvienne à les égaler'. Le Soir, 2 oktober 2009
Le Soir en La Libre Belgique voegen nog toe:
‘[...] un livre dense et mûr, écrit à Borgerhout près d'Anvers, mais destiné à circuler de par le monde'. Le Soir, 2 oktober 2009
‘Un roman poignant, admirablement servi par une sobriété de moyens qui lui confère une étrange poésie et un charme insidieux. Ce pourrait être sinistre, étouffant; il n'en est rien, grâce à l'efficacité du style de l'auteur dont les phrases simples, teintées d'humour noir, font mouche et masquent une sensibilité à fleur de mots'. La Libre Belgique, 27 oktober 2009
juli 2009: ‘Fata Morgana' van Chika Unigwe
De tweede roman van de Vlaams-Nigeriaanse schrijfster Chika Unigwe verscheen deze zomer bij haar Londense uitgever Jonathan Cape (Random House). De uitgever koos voor de zeer sprekende titel ‘On Black Sisters' Street'. Het boek werd meteen bijzonder lovend besproken in de Engelse pers. Criticus Bernardine Evaristo looft ‘On Black Sisters' Street' in de Britse krant The Independent als een belangrijke en volmaakte roman met een sterke nasmaak.
‘This is an important and accomplished novel that leaves a strong aftertaste. Unigwe gives voice to those who are voiceless, fleshes out the stories of those who offer themselves as meat for sale, and bestows dignity on those who are stripped off it'. The Independent, 3 juli 2009
‘Fata Morgana' vertelt het aangrijpende verhaal van vier jonge Nigeriaanse vrouwen die in de Antwerpse prostitutie belanden. Om te ontsnappen aan een uitzichtloos leven en schrijnende armoede in hun thuisland, verkopen ze in de Zwartezustersstraat hun lichaam. Ze kunnen pas terug als alle schulden aan de Nigeriaanse pooier zijn afbetaald.
Eerder dit jaar verscheen bij Neri Pozza ook een Italiaanse vertaling onder de titel ‘Le Nigeriane'. Jonathan Cape gaf in 2007 al ‘The phoenix' uit van Unigwe.
juni 2009: ‘Land van belofte' van Joseph Pearce
‘Terres de promesse', de Franse vertaling van Joseph Pearces ‘Land van belofte' bekoort de Franstalige pers. Begin juni verscheen in de boekenbijlage van de Franse krant Le Monde een lovende recensie over het boek. Criticus Nils C. Ahl benadrukt de ‘fijnzinnige portrettengalerij' die Pearce in zijn boek schetst en de mooie manier waarop Pearce ‘een reis in de tijd, in de ruimte en in de taal' onderneemt. Hij besluit dan ook dat het boek veel meer is dan een studie of een familiekroniek, vanaf de eerste pagina's ademt het literatuur uit.
‘Plus qu'une étude, on veut retenir un livre d'écrivain - une topographie, une prière, presqu'un roman'. Le Monde, 5 juni 2009
In het voorjaar nam het gerenommeerde Franse culturele tijdschrift Revue des Deux Mondes Pearces familiekroniek op in het lijstje van de tien beste boeken van het moment.
'Terres de promesse' slaagt er ook in de Waalse pers te verleiden. In een recensie die op 19 juni in Le Soir verscheen, wordt het boek door Jacques De Decker uitgeroepen tot een echt meesterwerk. De recensent beschouwt Pearce als een heel groot talent en vergelijkt zijn werk zelfs met dat van internationaal gerenommeerde auteurs als Sandor Marai en W.G. Sebald.
‘Un mot vient à l'esprit pour résumer tant de beauté: chef-d'œuvre. À la lecture de son livre 'Terres de promesse', on a l'impression d'avoir affaire à un disciple de W.G. Sebald pour la capacité de situer l'expérience vécue dans son exacte dimension morale, ou à un autre Sandor Marai pour la très sensible divination des êtres. Ces références sont impressionnantes mais justifiées. Voici un talent de très haut niveau, et il ne serait pas surprenant que sa parution en langue française prélude à un plus vaste rayonnement encore (...)'. Le Soir, 19 juni 2009
‘Terres de promesse' verscheen dit jaar bij de Franse uitgeverij Actes Sud, die vorig jaar al zijn roman ‘Graines de pavot' (‘Maanzaad') uitgaf. Het boek is een familiekroniek die het verhaal vertelt van de Joodse wortels van Pearce en de diaspora.
april 2009: ‘De engelenmaker' in Bild Am Sonntag en Glasgow Evening Times
De inmiddels negen vertalingen van ‘De engelenmaker' van Stefan Brijs doen het uitstekend. In de buitenlandse pers oogst Brijs veel lof voor ‘De engelenmaker', onder andere in de Duitse krant Bild am Sonntag en de Engelse Glasgow Evening Times.
‘Een duivelsachtige, dramatische thriller'. Bild am Sonntag.
‘Boeiend ... slaagt erin de lezer onder te dompelen in een spannend verhaal'. Glasgow Evening Times.
De Duitse vertaling verscheen in 2007 bij BTB, de Engelse in 2008 bij Weidenfeld & Nicolson. Penguin Books bracht in het najaar van 2008 ook een paperback op de markt.
januari 2009: ‘Ceci n'est pas la bd flamande' in Le Soir
De tentoonstelling waarmee het VFL 20 hedendaagse striptalenten aan het internationale strippubliek voorstelde tijdens het festival van Angoulême, loste alle verwachtingen in. De stripauteurs genoten verdiend veel aandacht in de pers. We vertalen een stukje uit Le Soir.
‘(Dit gezegd zijnde), het talent van de nieuwe Vlaamse stripauteurs valt niet te ontkennen. Een deel van hen, waaronder Nix ('Kinky & Cosy'), Luc Cromheecke ('Tom Carbone'), Olivier Schrauwen ('Mon fiston)' of Randall Caesar ('Les somnambules'), is al bekend in de Franstalige wereld. De anderen zijn het ontdekken absoluut waard. Jeroen Janssen of Maarten Vande Wiele om er maar twee te noemen.' - Le Soir, januari 2009
oktober 2008: 'Jonkvrouw' in Die Zeit
Lof voor 'Jonkvrouw' van Jean-Claude van Rijckeghem en Pat van Beirs in Die Zeit.
‘Het Gentse auteursduo Jean-Claude van Rijckeghem en Pat van Beirs bewerkt op meesterlijke wijze een dramatisch hoofdstuk uit de geschiedenis van Vlaanderen. Kracht en temperament maken de vertelling overtuigend, ver weg van louter middeleeuwse setting en moedige historische gedienstigheid.' - Die Zeit, 1 oktober 2008.
'Jonkvrouw' verscheen in 2006 bij Facet.
Oktober 2008: David van Reybrouck in Le Soir
De Franse vertaling van 'De plaag' van David Van Reybrouck werd volop geprezen in een artikel van Colette Braeckman in Le Soir (29 augustus, 2008).
'David Van Reybrouck est un esprit curieux, ses passions sont multiples. (...) Mais surtout, notre Flamand iconoclaste ronge, avec une patience d'insecte, le socle de la statue de Maeterlinck, dont il évoque les amours, les ennuis d'argent, les dérives politiques et une gloire qui finit par paraître bien surfaite.'
'Le fléau' verscheen in de lente van 2008 bij Actes Sud (Frankrijk), in een vertaling van Pierre-Marie Finkelstein.
